معرفی متنی کتاب " دو دست چون دو بال"

دو دست چون دوبال  نوشته ابراهیم حسن بیگی  کتابی است از مجموعه یاران امام حسین علیه السلام.  داستاناین کتاب روایت شهادت «عابسبن ابیشیب» از اصحاب حدیث و از رؤسای قبیله «بنیشاکر»  است. وفاداری، شجاعت و ولایتمداری عابس در این داستان به وضوح مشخص است. رسیدن عشق به اوج کمال از دیگر نکاتی است که از این داستان به مخاطبان منتقل میشود.
 حضرت مهدی عجل الله  تعالی فرجه الشریف یر عابس پسر ابی شبیب شاکری  و بر شوذب یار باوفای عابس سلام نمودند. 
 در بخشی از کتاب می خوانیم :
 عابس را مردم کوفه از دیرباز می شناختند حتی پدرش ابو شبیب شاکری را ک از اصحاب نزدیک رسول خدا بود می شناختند. شوذب بارها در نزد دوستانش گفته بود :« عابس برترین شجاعان در میدان جنگ و برترین عارفان در محراب عبادت است» چرا که او را بارها ایستاده در نماز شب دیده بود، با گونه هایی خیس از اشک. 
عابس که بارها در مقابل گردنکشان ایستاده بود و سر فرود نیاورده بود ، هرگاه در مقابل امام حسین (ع) قرار می گرفت، سر در گریبان فرو می برد و با متانت سخن می گفت و با تمام وجود به سخنان امام گوش می سپرد. شبی که امام از یارانش خواسته بود تابین رفتن و ماندن یکی را انتخاب کنند عابس لبخندی زده بود و سعادتی را که سالها به دنبالش بود دست یافتنی تر می دید.
صدایی عابس را به خود آورد
چشم از زمین برگرفت و بر شوذب خیره ماند. شوذب که احساس می کرد آرامش او را برهم زده است شرمنده و آرام گفت: 
- امام به نماز می ایستند، تو نیز اگر...
- عابس در حال فرود از تل خاک، حرف او را برید و گفت:
- نماز؟ برویم شوذب. برویم آخرین نمازمان را با اماممان بخوانیم...

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم مرداد ۱۴۰۱ ساعت ۷:۳۰ ق.ظ توسط درزی  |